Tweede jeugd

Ze zeggen wel eens gekscherend dat je ergens halverwege je leven in je tweede jeugd komt.

Tsja, wat zal ik ervan zeggen...

Ik ben nu 50 maar volgens mij ben ik altijd blijven hangen in m'n pubertijd.

Het is natuurlijk wel zo dat in veel gevallen je leven wat rustiger wordt naarmate je ouder wordt.

De kinderen zijn het huis uit en dan heb je toch weer wat meer tijd voor jezelf.

Maar ik denk toch ook dat het een hoop met je eigen instelling en karakter te maken heeft.

Je kunt kiezen voor een rustige (veilige) manier van leven, maar je kunt ook kiezen voor wat uitdaging in je leven.

En daarin kun je natuurlijk zelf beslissen hoever je wilt gaan.

Ik wil graag mezelf kunnen zijn en wat een ander daarvan vindt boeit me dus bitter weinig.

Ik ga niet voor het extreme, maar ik heb dan wel tattoo's en een piercing en ik heb een muzieksmaak die de meeste mensen van mijn leven vast niet denderend zullen vinden.

Maar het is in elk geval wel echt wie ik ben, het zijn keuzes die ik zelf gemaakt heb.

Soms denken mensen wel eens dat ik die dingen die omdat bv vrienden van mij dat ook doe.

Maar daar hou ik juist helemaal niet van!

Als "iedereen" iets al heeft/doet dan hoeft het voor mij al niet meer.

Ik hou er gewoon niet zo van om in een hokje gestopt te worden.

Ik ben uniek en dat wil ik graag zo houden.

En mijn kleinkids hebben dus gewoon een lekkere stoere beppe.

Laat mij maar lekker in mijn eeuwige pubertijd blijven hangen, dan ben ik in mijn element!